
't Is alweer een poosje geleden dat we het blog bijgewerkt hebben, daarom een korte update... Vrijdag 29 december zijn we weer naar het zuiden gereden, waar we een prachtige route langs de kust hebben gereden, de highway 1 van Carmel tot aan het Julia Pfeiffer Burns State Parc(zie foto). Daar hebben we de zon in de zee zien zakken, echt een prachtig gezicht. Carmel is trouwens een leuk dorpje met een heleboel toeristische winkeltjes. Benjamin heeft er nog een nieuwe jas op de kop getikt!
De volgende ochtend stonden we op het punt om weg te gaan, toen Benjamin gebeld werd door Peter, met de vraag of we zin hadden om 's avonds mee te gaan schaatsen met de kerk waar zij een paar jaar geleden lid van waren. Dat hebben we gedaan. En nadat we 's middags naar een soort openluchtmuseumpje zijn geweest, hebben we ons verkleed en zijn we naar de schaatsbaan gereden. Klinkt heel normaal voor Hollandse begrippen, maar in California is het nogal zeldzaam. Het was erg leuk daar. Toen we aankwamen en de tickets kochten bij een vrouw kon Benjamin aan haar accent horen dat ze oorspronkelijk ook uit NL komt. Hij zei dat en ze vertelde dat ze al 40 jaar uit NL weg is. Later stelde ze ons voor aan haar man en nog drie echtparen die uit NL afkomstig zijn. Allemaal 65 plussers. Lekker hoor om even weer gewoon nederlands te kunnen praten. Het engels gaat op zich wel, maar nederlands kost gewoon een stuk minder moeite ;) 
Het was weer een echte american party, want iedereen had een snack meegenomen. Er was vanalles en het grootste gedeelte kende ik niet, maar tot onze grote verbazing was er ook erwtensoep!! En Benjamin vertelde dat hij ook oliebollen had zien liggen... Jaja, Nederland is maar een klein landje(10 keer zo klein als California:)) maar zelfs in Amerika kun je er sporen van terug vinden!!! Het schaatsen was leuk, we mochten de kinderwagen meenemen op het ijs, dus Noah heeft ook meegeschaatst. Vond ie wel stoer, volgens mij, haha! En verder had hij weer alle bekijks van de amerikaanse vrouwen. Het is zo grappig, waar je ook loopt, steeds spreken mensen ons aan om te zeggen dat ze Noah zo schattig vinden en te vragen hoe oud hij is. En wat ook anders is: ze blijven ons maar feliciteren met de geboorte van Noah, dat zou je in NL na twee maanden al niet meer doen, he?!
Oud en nieuw wordt hier heel anders gevierd. Amerikaanse jongeren schijnen het liefst naar de kroeg te gaan om daar de jaarwisseling te vieren. Volwassenen vieren het met familie. Vuurwerk is er niet. Kortom, nogal saai. Bovendien hebben ze ook helemaal geen kerkdiensten op new years eve en new years day. Wij zijn op nieuwjaarsdag weer naar een ander stuk kust gereden en hebben opnieuw genoten van weer andere prachtige rotsen en stranden.
4 comments:
Ik ga ook maar naar the USA denk ik. Ik heb al contacten bij Google...dus wie weet :D.
En gelullig nieuw jaar voor jullie allemaal!
Heel leuk geschreven Talien :-) Jullie hebben echt allebei schrijf talent! Zeg, staat die schaatsbaan er toevallig ook in, laten we zeggen, juli ofzo? :P Haha. We genieten echt van al jullie heerlijke verhalen. Hoe meer ik over Amerika hoor, des te meer ik er verliefd op wordt.
Maar goed, ik ga even op het krijtbord in de keuken een aftel schema voor jullie maken! Nog maar 7 nachtjes toch? :D
Hallo hallo!
Hier een berichtje vanuit Heteren. Het is mooi om te lezen dat ze daar ook een schaatsbaan en erwtensoep hebben! Bert zal vast wel jaloers zijn op het schaatsen. Ik neem tenminste aan dat die schaatsbaan vast heel groot en mooi is, zoals alles in Amerika.
Het schema waar Mirjam het over had staat inmiddels al te pronken op het krijtbord in de keuken. Nog maar 4 nachtjes! Wij hebben er zin in!
Liefs, oma Van den Broek (wat klinkt dat he?!)
Wanneer komt er weer iets nieuws??
Post a Comment